Wojtasowa Grapa

Wojtasowa Grapa (790 m n.p.m.) to niewybitny, lecz charakterystyczny szczyt w Paśmie Baraniej Góry i Skrzycznego w Beskidzie Śląskim, położony w gminie Milówka (powiat żywiecki). Choć nie osiąga imponującej wysokości, stanowi ważny punkt orientacyjny w południowo-wschodniej części pasma, zamykając grzbiet wybiegający od Wierchu Wisełki przez Skałkę i Wojtasową Grapę ku dolinom potoków Bystra i Janoszka. Nazwa „Grapa” — typowa dla Beskidów — odnosi się do stromej, skalistej formacji terenu, choć w przypadku tego szczytu stoki są łagodniejsze, porośnięte lasami regla dolnego z domieszką buka i jodły.

Szczyt nie posiada udokumentowanych rezerwatów przyrody czy legend, ale jego okolice cechuje typowa dla Beskidu Śląskiego budowa geologiczna z fliszu karpackiego — naprzemianległych warstw piaskowców i łupków. W przeszłości tereny te były użytkowane gospodarczo, o czym świadczą ślady dawnych polan i zarastających hal. Dziś lasy na stokach Wojtasowej Grapy pełnią funkcje wodochronne i krajobrazowe, a sam szczyt oferuje rozległe widoki na okoliczne wzniesienia, w tym na Baranią Górę (1220 m n.p.m.) — najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego — oraz dolinę Soły.

Na Wojtasową Grapę nie prowadzą bezpośrednio znakowane szlaki turystyczne z bazy danych, co czyni ją miejscem mniej uczęszczanym, idealnym dla osób poszukujących spokoju. Najbliższy punkt wypadowy to Zakątek Słoneczny pod Baranią Górą (ok. 2,1 km od szczytu), oferujący noclegi i posiłki. Z okolicznych miejscowości, takich jak Milówka czy Węgierska Górka, można dotrzeć na szczyt nieznakowanymi ścieżkami leśnymi, wymagającymi jednak dobrej orientacji w terenie. Warto połączyć wędrówkę na Wojtasową Grapę z trasami wiodącymi na sąsiednie szczyty, np. Motykową Grapę (788 m n.p.m.), oddaloną o zaledwie 1,5 km w linii prostej.

W okolicy warto zwrócić uwagę na kulturowy kontekst regionu: Milówka i sąsiednie wsie słyną z tradycji pasterskich i rzemiosła, choć bezpośrednio z Wojtasową Grapą nie wiążą się żadne udokumentowane wydarzenia historyczne. Dla miłośników przyrody ciekawym uzupełnieniem wycieczki może być wizyta w rezerwacie „Romanka” (ok. 15 km na wschód), chroniącym unikalne górnoreglowe bory świerkowe.