Gmina Milówka

Historia Gmina Milówka

Legendy i podania

Kamienie lśniące w Kamesznicy (Kamesznica) Nazwa wsi Kamesznica wywodzi się od lśniących lub świecących się kamieni, w których znajdowano kruszce – szczególnie w okolicy Złatnej.

Kaplica św. Teresy (Kamesznica) Marceli Potocki, znany z gwałtownego charakteru, postrzelił swoją żonę podczas szaleńczego pościgu. Skruszony, na miejscu tego zdarzenia ufundował kaplicę pod wezwaniem św. Teresy.

Beskidzkie zbójnictwo (Kamesznica) W XVII i XVIII wieku Kamesznica była ważnym ośrodkiem beskidzkiego zbójnictwa, skąd wywodził się m.in. słynny harnasiec Jerzy Fiedor, zwany Proćpakiem.

Pochodzenie nazwy Laliki (Laliki) Nazwa miejscowości Laliki ma dwa wyjaśnienia: według jednego pochodzi od nazwiska dawnych właścicieli polany pod Szarem – Lalików, zaś w lokalnej gwarze słowo „lalicki” oznaczało ładne, duże oczy, szczególnie u dziewcząt.

Dziady z Lalik (Laliki) W Lalikach kultywowane są tradycyjne zwyczaje ludowe, w tym obrzędy kolędnicze zwane „dziadami”, które odbywają się co roku w okolicy Nowego Roku.

Herb Milówki – tragiczna miłość Miłosława (Milówka) Legenda głosi, że podczas podróży królowej Anny Jagiellonki przez gęste lasy Beskidu Żywieckiego, jeden z jej dworzan – Miłosław – nieszczęśliwie się zakochał. Jego tragiczna miłość została uwieczniona w herbie Milówki, przedstawiającym serce przebite dwiema strzałami.

Pochodzenie nazwy Milówki (Milówka) Nazwa miejscowości według Andrzeja Komonieckiego w 'Dziejopisie Żywieckim' wywodzi się od 'miłego łowu', gdyż okolica słynęła z obfitości zwierzyny, a od lasów łowieckich dzieliła ją mila drogi. Inna wersja łączy nazwę z rzeką Milówką.

Fundacja kaplicy św. Antoniego przez Jana III Sobieskiego (Milówka) Gdy król Jan III Sobieski przechodził przez Milówkę, zauważył krzyżyk wycięty na drzewie przez trzech zakonników. Obiecał wówczas, że po szczęśliwym powrocie z wyprawy wzniesie w tym miejscu kaplicę ku czci św. Antoniego – tak powstała istniejąca do dziś świątynia.

Pochodzenie nazwy Nieledwia (Nieledwia) Nazwa Nieledwia wywodzi się z legendy o dwóch niedźwiedziach, które przez cały dzień toczyły zażartą walkę na terenie późniejszej wsi. W tych okolicach, porośniętych gęstymi lasami, niegdyś warzono potasze, a dozorcę potaszów – szlachcica Wrzeszcza – zbójcy schwytali i ugotowali żywcem w kotle.

Dzwon przyniesiony przez powódź (Nieledwia) Według miejscowego podania dzwon na zabytkowej dzwonnicy w Nieledwi przyniosła wielka powódź. Mieszkańcy wierzą, że ma on magiczną moc odpędzania burzowych chmur.

Pochodzenie nazwy Szare (Szare) Legenda głosi, że nazwa wsi Szare wywodzi się z tragicznego zdarzenia, o którym pisał Andrzej Komoniecki w "Dziejopisie Żywieckim". Podczas srogiej zimy 150 owiec zapadło w śniegu, zginęło z głodu i mrozu, pozostawiając po sobie szare, smutne pole.

Tomasz Masny – żywiecki zbójnik z Szarego (Szare) Z Szarego pochodził Tomasz Masny, jeden z najsłynniejszych żywieckich zbójników. W latach 1623–1624 dowodził zbójnicką familią, która grasowała po Żywiecczyźnie, budząc strach i podziw.