Sarnia

Sarnia (514 m n.p.m.) – niewysoki, lecz charakterystyczny szczyt w Beskidzie Makowskim, położony w powiecie suskim, na terenie gminy Maków Podhalański. Choć nie należy do najwyższych wzniesień regionu, wyróżnia się łagodnymi stokami porośniętymi lasami mieszanymi, typowymi dla niższych partii beskidzkich wzniesień. Nazwa góry może nawiązywać do dawnych pastwisk lub lokalnej fauny – w gwarze podhalańskiej „sarnia” kojarzy się z jeleniowatymi, które niegdyś licznie zamieszkiwały te tereny.

Okolice Sarni nie są objęte ochroną rezerwatową, ale lasy na jej stokach pełnią ważną rolę w utrzymaniu lokalnej bioróżnorodności. W drzewostanie dominują buki, jodły i świerki, a wśród runa leśnego spotkać można typowe dla Beskidów gatunki roślin zielnych, takie jak przylaszczka pospolita czy zawilec gajowy. Szczyt nie posiada wybitnych formacji geologicznych, ale jego położenie w obrębie fliszu karpackiego sprawia, że podłoże tworzą głównie piaskowce i łupki, charakterystyczne dla całego pasma.

Obecnie Sarnia nie jest celem intensywnych wędrówek turystycznych – brak na niej oznakowanych szlaków pieszych oraz infrastruktury turystycznej, takiej jak schroniska czy punkty widokowe. W przeszłości mogła jednak pełnić rolę punktu orientacyjnego dla lokalnej ludności, zwłaszcza w kontekście gospodarki leśnej i pasterskiej. Dziś stanowi raczej ciche, leśne wzniesienie, idealne dla tych, którzy szukają spokoju z dala od uczęszczanych tras. Najbliższe miejscowości, takie jak Maków Podhalański, oferują bazę noclegową i gastronomiczną dla osób eksplorujących ten fragment Beskidów.