Charakter szczytu
Magura (1006 m n.p.m.) to zalesiony wierzchołek w Beskidzie Żywiecko-Orawskim, leżący na głównym grzbiecie granicznym polsko-słowackim, między Przełęczą Glinka (845 m) a Soliskiem (1031 m). Wznosi się 436 m ponad otaczające doliny, lecz korona lasu (63% pokrycia) ogranicza widoki ze szczytu — geometryczny potencjał widokowy obejmuje Babią Górę, Pilsko, Romankę i Skrzyczne. Wybitność wynosi zaledwie 17 m, co odzwierciedla charakter lokalnego kulminacji na długim grzbiecie. Dostęp od strony polskiej — z Ujsół przez wieś Glinka na Przełęcz Glinka (parking), skąd grzbietem biegnie niebieski szlak dalekobieżny (Rycerzowa Wielka – Babia Góra); Magura leży na tej trasie między przełęczą a Soliskiem. W pobliżu szczytu (391 m) płyną liczne potoki (47 cieków w promieniu 1 km).
Pokrycie terenuUdział lasu, polan i terenu otwartego w promieniu 1 km od szczytu — czy to leśny kopiec, czy odsłonięta hala. (promień 1 km)
Co widać ze szczytuSzczyty teoretycznie widoczne z wierzchołka, policzone z geometrii terenu (linia wzroku po mapie wysokości, z uwzględnieniem krzywizny Ziemi). Korony drzew nie są jeszcze liczone — przy zalesionym szczycie realny widok zależy od prześwitów lub wieży.
Liczone z DEM LiDAR + BDOT10k (GUGiK) — widoczność z geometrii terenu, korony drzew w przygotowaniu.
Szczyty w okolicy
Ciekawe miejsca
Odległości są podane w przybliżeniu od centrum Magura.