Madejowa Kiczora

Madejowa Kiczora (707 m n.p.m.) to charakterystyczny, zalesiony szczyt położony w Paśmie Zabawy, w zachodniej części Beskidu Żywieckiego, na terenie gminy Rajcza w powiecie żywieckim. Choć nie należy do najwyższych wzniesień w regionie, wyróżnia się swoją nazwą – „kiczora” w gwarze beskidzkiej oznacza niższe, lesiste wzgórze wyrastające u podnóża wyższego grzbietu, co doskonale oddaje jej położenie w stosunku do sąsiednich szczytów, takich jak Zabawa (823 m) czy Biernatka (762 m).

Szczyt porośnięty jest gęstym lasem regla dolnego, z dominacją buka, świerka i jodły. W okolicy Madejowej Kiczory znajdują się cenne przyrodniczo tereny Żywieckiego Parku Krajobrazowego, utworzonego w 1986 roku w celu ochrony unikalnych ekosystemów Beskidu Żywieckiego. W pobliżu, na stokach Rachowca, leży rezerwat przyrody „Butorza”, chroniący ponad 200-letni drzewostan świerkowy z okazami sięgającymi 35 metrów wysokości. Choć sam szczyt nie oferuje panoramicznych widoków, jego okolice są cenione przez turystów za ciszę, dziką przyrodę i malownicze doliny potoków, takich jak Nickulina.

Na Madejową Kiczorę nie prowadzi bezpośrednio żaden znakowany szlak turystyczny, ale można do niej dotrzeć szlakami przebiegającymi u jej podnóża. Najbliższe trasy to:

• Szlak Sól – Rycerka (49,5 km, trudność: EXPERT) – długi, wymagający szlak biegnący przez malownicze doliny i grzbiety Beskidu Żywieckiego, w tym w pobliżu Madejowej Kiczory.
• Szlak Sól – przełęcz Przegibek (12,05 km, trudność: HARD) – krótsza, ale stroma trasa prowadząca przez lasy i polany, z możliwością zejścia w kierunku szczytu.

W okolicy warto odwiedzić Ośrodek Edukacji Ekologicznej w Rajczy-Nickulinie, skąd rozpoczyna się ścieżka dydaktyczna „Dolina Nickuliny”. Trasa o długości około 3 km prowadzi wzdłuż potoku, prezentując bogactwo lokalnej flory i fauny oraz tradycyjne budownictwo beskidzkie. Dla miłośników dłuższych wędrówek polecana jest także ścieżka dydaktyczna „Masyw Wielkiej Raczy”, która przecina dolinę Rycerki i prowadzi na szczyty Beskidu Żywieckiego, w tym w pobliże rezerwatu „Śrubita” z naturalnym drzewostanem świerkowo-bukowo-jodłowym.