Przełęcz u poloka

Przełęcz u Poloka (613 m n.p.m.) to malownicze siodło górskie w Beskidzie Żywiecko-Orawskim, położone między szczytami Jastrzębicy (758 m) a Waligórki (818 m). To jedno z tych miejsc, gdzie Beskidy odsłaniają swoje spokojne, zielone oblicze — idealne na krótki odpoczynek podczas wędrówki czy przejażdżki rowerem. Przez przełęcz biegnie lokalna droga łącząca Juszczynę z Sopotnią Małą, a stąd rozchodzą się szlaki turystyczne prowadzące w głąb beskidzkich grzbietów i dolin.

Położenie i szlaki

Przełęcz u Poloka leży na granicy między Juszczyną a Sopotnią Małą, w sercu Beskidu Żywiecko-Orawskiego. To ważny punkt na mapie turystycznej regionu — przebiega tędy szlak pieszy z Żywca przez Trzebinię, Sopotnię Małą, aż na Romankę i dalej do górskiej stacji turystycznej „Słowianka”. W 2017 roku Babiogórskie Koło PTTK Globtroper wyznaczyło też spacerowo-rowerowy szlak, który łączy Juszczynę z Lachowymi Młakami przez Pawlacki Wierch, Jastrzębicę i samą przełęcz. To doskonała trasa dla tych, którzy chcą połączyć aktywność fizyczną z podziwianiem beskidzkich krajobrazów.

Widoki i okolica

Z okolic przełęczy roztaczają się panoramy na okoliczne szczyty i doliny. Warto zatrzymać się na chwilę, by spojrzeć w stronę Jastrzębicy — z podszczytowych polan widać stąd Kotlinę Żywiecką, Beskid Mały, a nawet Pasmo Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Stoki przełęczy porasta las, ale na sąsiednich szczytach i grzbietach zachowały się ślady dawnych hal pasterskich, które przypominają o bogatej tradycji beskidzkiego pasterstwa. Warto też zwrócić uwagę na potoki spływające z obu stron przełęczy: Juszczynkę po stronie Juszczyny i Juszczynę po stronie Sopotni Małej.

Tradycja i historia

Okolice przełęczy od wieków były terenem wypasu owiec i bydła. Na stokach Waligórki i Juszczynki zachowały się nazwy dawnych polan, takich jak Polana Modrzewiowa czy Pokusówka, a na mapach widać ślady istnienia osiedli pasterskich. We wrześniu na jednej z polan odbywa się tradycyjne strzyżenie owiec, połączone z lokalnymi świętami pasterskimi — to okazja, by zobaczyć, jak żywa jest jeszcze beskidzka tradycja.