Charakter szczytu
Gawroń (766 m) to szczyt w północno-wschodniej części głównego grzbietu Pasma Policy (Beskid Żywiecko-Orawski), na granicy Osielca (stok północny) i Bystrej Podhalańskiej (stok południowy). Masyw jest niemal w całości zalesiony (pokrycie lasu ~99% w promieniu 1 km), przez co wierzchołek nie oferuje widoków — otwarta polanka z ograniczoną panoramą na dolinę Skawy, Bystry i Jordanów leży dopiero przy przełęczy między Gawroniem a Łysą Górą poniżej szczytu. Grzbiet należy do bocznej odnogi opadającej od Cupla (885 m, ok. 1 km na południe), a sieć drobnych cieków jest gęsta — 51 potoków w promieniu 1 km, najbliższy ok. 240 m od szczytu. Nazwa szczytu wywodzi się prawdopodobnie od wołoskiego „Gawrań"; komisja PTTK zatwierdziła tę formę w 1981 r., choć nowsze mapy utrwaliły wariant „Gawroń".
Pokrycie terenuUdział lasu, polan i terenu otwartego w promieniu 1 km od szczytu — czy to leśny kopiec, czy odsłonięta hala. (promień 1 km)
Co widać ze szczytuSzczyty teoretycznie widoczne z wierzchołka, policzone z geometrii terenu (linia wzroku po mapie wysokości, z uwzględnieniem krzywizny Ziemi). Korony drzew nie są jeszcze liczone — przy zalesionym szczycie realny widok zależy od prześwitów lub wieży.
Brak rozpoznawalnych dalekich szczytów w zasięgu — widok lokalny.
Liczone z DEM LiDAR + BDOT10k (GUGiK) — widoczność z geometrii terenu, korony drzew w przygotowaniu.
Szczyty w okolicy
Odległości są podane w przybliżeniu od centrum Gawroń.
Niebawem w Bystrej Podhalańskiej i okolicy
Region żyje — w pobliżu odbędą się też te wydarzenia.
Spotkanie z Jogą Nidrą oraz dźwiękiem mis tybetańskich i gongów w Starej Szkole w Sidzinie
Wystawa grafik Akademii Sztuk Pięknych w Skansenie w Sidzinie
