Drożdżyna

Drożdżyna (519 m n.p.m.) to niewysoki, lecz charakterystyczny szczyt w zachodniej części Beskidu Makowskiego, położony w powiecie suskim, na terenie gminy Maków Podhalański. Choć nie imponuje wysokością, stanowi ważny punkt orientacyjny w paśmie Koskowej Góry, znanym z łagodnych stoków i malowniczych polan. Szczyt jest częścią rozległego kompleksu leśnego, który od wieków pełnił funkcje gospodarcze – stąd liczne źródła w okolicy, wykorzystywane dawniej przez lokalnych mieszkańców i pasterzy. Nazwa góry nawiązuje do gajówki „Drożdżyna”, położonej nieopodal, która do dziś stanowi punkt wypadowy dla turystów.

Drożdżyna leży na trasie corocznych Złazów Samorządowych Stowarzyszenia Gmin Babiogórskich, organizowanych od 1996 roku. To właśnie przez jej stoki wiedzie jedna z czterech tras złazowych (Trasa IV: Maków Podhalański – gajówka „Drożdżyna” – Budzów), co czyni ją miejscem spotkań lokalnej społeczności i miłośników beskidzkich wędrówek. W okolicy znajduje się także skrzyżowanie dróg leśnych, gdzie zbiegają się szlaki z różnych kierunków, a nieopodal – polana z zabudowaniami gajówki, stanowiąca dogodne miejsce na odpoczynek. Choć szczyt nie posiada wybitnych walorów widokowych, jego okolice obfitują w źródła (cztery w promieniu 900 m), co dodaje mu uroku, zwłaszcza wiosną i jesienią, gdy lasy mienią się barwami.

Na Drożdżynę prowadzi szlak pieszy „Sucha Beskidzka – Przysłop” (18,17 km, trudność: wysoka), który przebiega w odległości 139 m od szczytu. Trasa ta, choć wymagająca, oferuje wędrowcom kontakt z dziką przyrodą Beskidu Makowskiego, a jej przebieg przez stoki Drożdżyny pozwala poznać urokliwe zakątki tego pasma. W okolicy warto zwrócić uwagę na liczne źródła – naturalne punkty wodne, które stanowią cenne elementy ekosystemu leśnego i są chętnie odwiedzane przez turystów. Brak schronisk w bezpośrednim sąsiedztwie rekompensuje bliskość gajówki „Drożdżyna”, gdzie można odpocząć i nabrać sił przed dalszą wędrówką.

Drożdżyna, choć skromna, jest ważnym elementem beskidzkiego krajobrazu – łączy funkcje turystyczne, społeczne (jako miejsce spotkań podczas złazów) i przyrodnicze. Jej stoki, porośnięte lasami mieszanymi, są domem dla typowej dla Beskidów flory i fauny, a źródła w okolicy podkreślają jej rolę jako „wododajnego” szczytu. To doskonały cel dla tych, którzy szukają spokoju i autentycznego kontaktu z beskidzką przyrodą, z dala od tłumów turystycznych.