Maków i okoliczne osiedla były dobrami królewskimi – stanowiły Makowszczyznę. Makowianie zajmowali się wyrębem drzew z otaczającej Maków puszczy beskidzkiej oraz bednarstwem, dostarczając beczki na sól dla żupników wielickich.
Maków uzyskał prawa miejskie w 1840 roku za sprawą nowego właściciela, hrabiego Filipa Saint-Genois d'Anneaucourt, który nabył klucz makowski około 1839/1843 roku.
Maków był miastem granicznym Generalnego Gubernatorstwa, gdzie na Skawie przebiegała granica z III Rzeszą. Niemcy dokonali licznych zbrodni, w tym rozstrzelania 72 osób (25.08.1942) oraz pacyfikacji Osiedla Zagórze (4-5.04.1944), mordując i paląc żywcem 42 osoby.
Każdy fakt prowadzi do źródła — możesz zweryfikować.
Legendy i podania
Lipa na Starym Rynku Na środku Starego Rynku w Makowie Podhalańskim rosła ponad 400-letnia lipa, która według podań była symbolem osady i świadkiem jej dziejów.
Przesunięcie koryta Skawy Legenda głosi, że potężna siła wody Skawy przesunęła jej koryto w obecne miejsce, a mieszkańcy wzmacniali nowe koryto, budując tamę na osiedlu Jazy.
Nazwa Makowa Według podań nazwa miasta pochodzi od bujnie rosnących na okolicznych polach maków, które stały się symbolem Makowa i znalazły odzwierciedlenie w jego herbie.