Rajcza to wieś z korzeniami sięgającymi początku XVII wieku, kiedy to istniała jako osada wołoska na gruntach należących do królowej Konstancji, żony Zygmunta III Wazy.
Wieś Rajcza istnieje co najmniej od początku XVII wieku, początkowo jako niezarejestrowana osada wołoska na gruntach należących do królowej Konstancji, żony Zygmunta III Wazy.
Jan Kazimierz, wyjeżdżając do Francji, wstąpił do Żywca i wydanym tu przywilejem 4 czerwca 1669 r. pozwolił poddanym państwa żywieckiego ze wsi Rajczy, Rycerki, Radeczki, Soli i Ujsół na budowę kaplicy (kościółka) w Rajczy. Ofiarował również obraz do nowo wznoszonego kościoła.
Założono szkołę w Rajczy, której patronem został książę Albrecht Fryderyk Habsburg. Utworzono również osobną parafię, włączając do niej Rycerkę Górną i Dolną, Sól i Ujsóły. Cmentarz parafialny założono w połowie XIX wieku przy głównej drodze wsi, w pobliżu kościoła i rzeki Soły.
Teodor Primavesi, właściciel Rajczy, przebudował tutejszy pałac, nadając mu zwarty, neogotycki kształt, oraz stworzył wokół niego park ze stawem i unikatowym drzewostanem.
Przez Rajczę przeprowadzono w 1884 r. linię Galicyjskiej Kolei Transwersalnej, łączącej przez Żywiec i Suchą Beskydzkę Galicję zachodnią ze wschodnią (Czadca–Husiatyn); przez odgałęzienie w Suchej kolej łączyła się z Krakowem i dalej z Wiedniem.
Przebudowa pałacu w Rajczy przez księcia Władysława Lubomirskiego (właściciela w latach 1894–1914) w stylu neorenesansowym — przeprowadzona w latach 1895–96.
Rajczę zakupiła w 1914 roku rodzina Habsburgów żywieckich. Arcyksiążę Karol Stefan Habsburg w 1916 roku przeznaczył pałac wraz z parkiem na cele lecznicze dla chorych kombatantów I wojny światowej.
Kwatera wojenna (cmentarz) legionistów w Rajczy powstała po 1916 roku, gdy pałac Habsburgów przekazano na szpital wojskowy; pochowano tu 261 żołnierzy (zgony od 1919 r.).
Arcyksiążę Karol Stefan Habsburg w 1916 r. przeznaczył pałac wraz z parkiem dla chorych kombatantów I wojny światowej. W 1918 r. pałac oficjalnie został przekazany jako szpital wojskowy Czerwonego Krzyża dla chorych na gruźlicę.
Na cmentarzu w Rajczy pochowano 261 żołnierzy, uczestników I wojny światowej, którzy leczyli się w sanatorium zorganizowanym w pałacu w Rajczy i zmarli na choroby płuc po 1918 roku.
Niemcy spalili żydowską bożnicę, a jej ruiny kazali rozebrać. Przeprowadzono rejestrację wszystkich tutejszych Żydów i przesiedlono ich na teren dawnego pałacu, gdzie utworzono obóz pracy przymusowej.
W ramach akcji Saybusch wysiedlono 115 rodzin polskich (razem 501 osób), a w ich miejsce osiedlono 26 rodzin niemieckich (119 osób). 29 października 1940 r. odbyła się druga akcja wysiedleńcza.
Most w Rajczy został zniszczony przez wojska niemieckie. Na cmentarzu w Rajczy znajduje się grób zbiorowy osób pomordowanych w odwecie za pomoc partyzantom przez hitlerowców podczas pacyfikacji Osiedla Czanieckich w Rycerce Górnej. Wieś zajęły wojska sowieckie, które przełamały niemieckie linie obronne na Żywiecczyźnie (8 kwietnia 1945).
Na cmentarzu w Rajczy pochowano kaprala Kruka oraz starszego szeregowego Kiszewę (a. Kiszera), żołnierzy Wojsk Ochrony Pogranicza, poległych w 1946 roku.
Gmina Rajcza wybudowała inhalatorium solankowe w centrum Rajczy, gdzie zamontowana jest instalacja służąca dystrybuowaniu leczniczej wody solankowej. Wyremontowano zabytkową plebanię, w której utworzono ekspozycję muzealną poświęconą historii cudownego obrazu Matki Bożej Miłosierdzia-Kazimierzowskiej.
W Rajczy odbyło się uroczyste podpisanie umów o dofinansowanie projektów pn. „Centrum europejskiej kultury góralskiej” oraz „Brama do Beskidów” realizowanych w ramach Programu Interreg Polska – Słowacja 2021–2027.
W centrum Rajczy znajduje się Sanktuarium Matki Boskiej Kazimierzowskiej, mieszczące się w kościele pw. św. Wawrzyńca Diakona Męczennika i św. Kazimierza Królewicza. Drewniany kościół-sanktuarium pw. św. Jakuba Apostoła znajduje się w Szczyrku, nie w Rajczy.
Każdy fakt prowadzi do źródła — możesz zweryfikować.
Legendy i podania
Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej w Rajczy Król Jan Kazimierz podarował kościółkowi w Rajczy obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, namalowany na blasze, który towarzyszył mu podczas wypraw wojennych. Obraz ten, znany również jako Matka Boża Miłosierdzia-Kazimierzowska, stał się przedmiotem kultu i jest eksponowany w zabytkowej plebanii w Rajczy.
Marcin Potras z Bystrzycy – zbójca z Rajczy W 1688 roku w okolicach Rajczy grasował zbój Marcin Potras z Bystrzycy na Węgrzech wraz ze swoją bandą. Księgi wspomnień okolicznych kościołów opisują jego okrutne czyny, które na długo pozostały w pamięci mieszkańców.
Wewnątrz znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, podarowany w 1669 roku przez króla Jana Kazimierza – malowany na blasze z hebanowymi ramami i inskrypcją upamiętniającą dar.
Pałac Habsburgów to kolejny zabytek, który wielokrotnie zmieniał właścicieli i funkcje. Początkowo należał do Teodora Primavesiego, który w XIX wieku przebudował go i założył wokół park ze stawem oraz unikatowym drzewostanem. W 1894 roku pałac przeszedł w ręce Lubomirskich, a w 1914 roku zakupiła go rodzina Habsburgów żywieckich. W 1916 roku arcyksiążę Karol Stefan Habsburg przeznaczył go na szpital dla kombatantów I wojny światowej. W części Rajcza-Nickulina znajduje się Ośrodek Edukacji Ekologicznej, który stanowi początek ścieżki przyrodniczo-dydaktycznej Dolina Nickuliny.
Odległości są podane w przybliżeniu od centrum Rajcza.
Położenie i teren
Rajcza leży na ok. 501 m n.p.m. Otaczające szczyty (≤7 km): Muńcuł 1165 m (5.3 km), Redykalny Wierch 1146 m (6.6 km), Kotarz 1107 m (6.1 km), Bacmańska Góra 1058 m (7.0 km), Praszywka Wielka 1043 m (7.0 km), Sucha Góra "Rajecka" 1040 m (3.9 km). Szlaki w pobliżu: Sól - Rycerka (szlak czerwony); Rajcza PKP - Żabnica (szlak niebieski); Ujsoły - Kęcichłosty (szlak czarny); Sól - przełęcz Przegibek (szlak niebieski); Ujsoły - Hala Rycerzowa (szlak zielony); Rajcza - Romanka (szlak żółty).