Dwór w Łodygowicach

Dwór w Łodygowicach, nazywany też zamkiem, to jeden z najcenniejszych zabytków Beskidu Małego. Znajduje się na południowo-wschodnim krańcu wsi, nad rzeką Żylicą, w otoczeniu parku. To murowana rezydencja obronna z XVII wieku, która przez wieki pełniła rolę siedziby szlacheckiej, a dziś jest miejscem ogólnodostępnym, gdzie można zajrzeć do wnętrz, odwiedzając choćby Gminną Bibliotekę Publiczną.

Historia

Początki dworu sięgają XVI wieku, kiedy w tym miejscu stał drewniany dwór rodu Komorowskich. W 1629 roku kasztelan krakowski Jerzy Zbaraski rozpoczął budowę murowanej rezydencji obronnej, którą po jego śmierci dokończył Stanisław Warszycki. To on nadał budowli charakter fortecy, otaczając ją w 1673 roku bastionowymi fortyfikacjami, fosami i wałami. Dwór wielokrotnie zmieniał właścicieli – należał m.in. do Wiśniowieckich, Pociejów, a w XIX wieku do rodziny Klobusów, która przebudowała go na elegancką rezydencję, zacierając cechy obronne. Po II wojnie światowej obiekt przeszedł na własność Skarbu Państwa, a dziś mieszczą się tu instytucje publiczne, w tym biblioteka i ośrodek kultury.

Architektura i otoczenie

Dwór to jednopiętrowa, murowana budowla na rzucie wydłużonego prostokąta, z charakterystycznymi wystawkami i neogotyckimi detalami, które pojawiły się po XIX-wiecznej przebudowie. W otaczającym go parku zachowały się pozostałości dawnych fortyfikacji – ziemne bastiony, wały i fosy, a także odnowiona szklana oranżeria. Całość tworzy malowniczy zespół, który warto obejść dookoła, by zobaczyć, jak łączy się tu historia z przyrodą.

Dlaczego warto zajrzeć

Choć dwór nie jest typową atrakcją turystyczną udostępnioną do zwiedzania, jego wnętrza można zobaczyć, odwiedzając Gminną Bibliotekę Publiczną czy ośrodek kultury. To okazja, by zajrzeć do zabytkowych sal, poczuć klimat dawnej rezydencji i przy okazji odpocząć w parku nad Żylicą. Warto też zwrócić uwagę na pozostałości fortyfikacji – to rzadki przykład XVII-wiecznej architektury obronnej na Żywiecczyźnie.