Bujakowska Góra

Bujakowska Góra (749 m n.p.m.), znana też jako Bujakowski Groń, to zalesiony szczyt w północnej części Grupy Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym. Jest najdalej na północ wysuniętym wzniesieniem tego pasma, a jego stoki opadają ku dolinie Soły i Jezioru Międzybrodzkiemu. To miejsce, gdzie grzbiet Beskidu Małego zakręca ku południowemu wschodowi, a wierzchołek omijają dwa szlaki turystyczne — czerwony i niebieski, prowadzące od zapory w Porąbce.

Położenie i szlaki

Bujakowska Góra leży w głównym grzbiecie Grupy Magurki Wilkowickiej, między szczytami Chrobaczej Łąki a Zasolnicą. Jej północne i wschodnie stoki należą do wsi Bujaków, a południowe — do Żarnówki Małej, części Międzybrodzia Bialskiego. Szczyt jest porośnięty lasem, a w jego okolicach znajdują się skalne zwaliska, od których pochodzi dawna, miejscowa nazwa góry — Waliska. Przez stoki Bujakowskiego Gronia przebiegają dwa szlaki piesze: czerwony (Mały Szlak Beskidzki) i niebieski, które łączą zaporę w Porąbce z Chrobaczą Łąką i dalszymi szczytami Beskidu Małego.

Widoki i okolica

Choć sam wierzchołek jest zalesiony, na południowo-wschodnich stokach Bujakowskiej Góry znajdują się polany widokowe, z których rozpościera się panorama na Żar, dolinę Soły i Jezioro Międzybrodzkie. Warto zatrzymać się tu na chwilę, by podziwiać beskidzkie szczyty, w tym Magurkę Wilkowicką i Czupel, a przy dobrej pogodzie — także Tatry. Niedaleko przebiega również szlak rowerowy Velo Soła, który biegnie wzdłuż Soły, oferując malownicze widoki na okoliczne wzniesienia i jezioro.

Historia nazwy

Nazwa szczytu pochodzi od wsi Bujaków, położonej u jego północno-wschodnich podnóży. W przeszłości góra nosiła też nazwę Waliska, nawiązującą do skalnych zwalisk, które można znaleźć na jej stokach. To jedno z tych miejsc w Beskidzie Małym, gdzie historia i przyroda splatają się w wyjątkowy sposób, a okolica zachęca do odkrywania zarówno pieszych, jak i rowerowych tras.