Instytucja folwarku, znana w Polsce od XIII–XIV w. głównie w dobrach kościelnych, z czasem (XV–XVI w.) przekształciła się w gospodarstwo rolno-hodowlane nastawione na towarową produkcję zbóż i surowców agrarnych przeznaczonych na zbyt.
W XVI w. wykształciły się dwa typy folwarków: ekspansywne (nastawione na eksport zboża, głównie wzdłuż Wisły i na Litwie) oraz autonomiczne (nastawione na lokalny zbyt produktów rolnych, typowe dla Wielkopolski). Obszar Beskidów Zachodnich pozostawał poza głównym zasięgiem tej formacji.
W XVI w. ziemie folwarczne stanowiły około 17–33% wszystkich uprawianych gruntów na ziemiach centralnej Polski (nie dotyczy bezpośrednio Beskidów, gdzie folwark był mniej rozpowszechniony).
Właściciele folwarków, szukając nowych źródeł dochodów, zamieniali pańszczyznę na czynsz, rozwijali propinację i ograniczali kontakty chłopów z rynkiem zbytu.
Dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego o reformie rolnej z 6 września 1944 r. objął ok. 3,49 mln ha ziemi z 9707 majątków ziemskich (dane za lata 1944–1948); z tego ok. 1,2 mln ha rozparcelowano między ok. 387 tysięcy rodzin chłopskich.
Odległości są podane w przybliżeniu od centrum Folwark.
Położenie i teren
Folwark leży na ok. 581 m n.p.m. Otaczające szczyty (≤7 km): Beskidy 801 m (5.2 km), Gawroń 766 m (6.8 km), Ciemniak 752 m (3.4 km), Ostojów 742 m (2.9 km), Majowa Grapa 731 m (4.4 km), Kurzeńcowa Groń 711 m (3.6 km). Szlaki w pobliżu: Lubień - Sidzina (szlak żółty); Wysoka - Kojszówka PKP (szlak niebieski).
Źródła (3): pl.wikipedia.org, folwarkstarawiniarnia.pl, gorydlaciebie.pl · fakty zweryfikowane atomowo