Gmina Porąbka

Czaniec zostaje wymieniony jako należący do parafii w Kętach.

Miejscowość założona została w XIV wieku.

Wymieniony został niejaki Jan de Czacz.

Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w akcie podziału księstwa oświęcimskiego jako Coberniky.

Wymieniony został Nocolaus de Czanyecz.

Czaniec wymieniony jest jako wieś w akcie sprzedaży księstwa oświęcimskiego królowi polskiemu przez księcia Janusza. Miejscowość wymieniona została jako Czanyecz w dokumencie sprzedaży księstwa oświęcimskiego Koronie Polskiej.

Miejscowość wymieniona w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis przez Jana Długosza jako Czanyecz. Właścicielami wsi byli Mikołaj i Michał herbu Kornicz, znajdował się tu kościół.

Wieś królewska starostwa oświęcimskiego w powiecie śląskim województwa krakowskiego.

Na terenach Czanca juz w XVI wieku zaczelo rozwijac sie tkactwo. Dwor obronny w Czancu zostal wzniesiony w 1. polowie XVII wieku — wedlug NID i wiekszosci specjalistycznych zrodel przez rodzine Stoklowskich (Stokowskich) herbu Drzewica, ktorzy rozbudowali wczesniejsza XVI-wieczna rezydencje obronna (poludniowe skrzydlo). Budowla byla wielokrotnie przebudowywana; ostatnimi wlascicielami przed 1925 rokiem byli Habsburgowie linii zywieckiej.

Dziedzicem wsi był Zygmunt Porębski. Znajdował się tu barokowy dwór obronny oraz wieża kościelna.

Czaniec został zakupiony przez księcia Alberta, posiadłości dworu wynosiły około 801 ha.

Epidemia cholery, która panowała w Czańcu i okolicy.

Wieś wyodrębniona została z majątku ziemskiego po zniesieniu pańszczyzny i uwłaszczeniu chłopów.

Czaniec liczył 1871 mieszkańców.

W Kobiernicach w 220 budynkach na obszarze 857 hektarów mieszkało 1445 osób, z czego 1418 (98,1%) mieszkańców było katolikami, 25 (1,7%) wyznawcami judaizmu a 2 grekokatolikami, 1439 (99,6%) było polsko- a 2 niemieckojęzycznymi.

W Czańcu w 413 budynkach na obszarze 1729 hektarów mieszkało 2557 osób, z czego 2501 (97,8%) mieszkańców było katolikami, 50 (2%) wyznawcami judaizmu, 6 osób jeszcze innej religii, 2543 (99,5%) było polsko-, 11 (0,4%) niemieckojęzycznymi.

Wybudowana szkoła nosiła pierwotnie nazwę: Szkoła Jubileuszowa imienia Franciszka Józefa I.

3 września 1939 roku do Czańca wkroczyli Niemcy, wprowadzając własny porządek poprzez wywożenie mieszkańców do więzień i obozów koncentracyjnych.

W powiecie bielskim, w tym w Czańcu, w latach 1940-1942 trwały deportacje polskiej ludności do przymusowej pracy w Niemczech; w ich miejsce sprowadzano osadników volksdeutsch, w tym Niemców z Bukowiny (Rumunia) — zjawisko to nasilało się od 1940 roku i trwało przez kilka lat, nie tylko od maja 1942.

Porąbka doznała czterech pacyfikacji hitlerowskich w sierpniu 1944 roku: 1, 20, 24 i 31 sierpnia. Zamordowano bezbronnych mieszkańców, w tym dzieci i kobiety, a kilkadziesiąt budynków mieszkalnych i gospodarczych zostało spalonych.

Oddział Armii Ludowej pod dowództwem Szymona Stanisławka ps. "Sowa" dokonał w miejscowości zarekwirowania żywności i ubrania dla partyzantów przebywających w schronach w Beskidach oraz dla grupy Żydów znajdujących się pod opieką oddziałów AL.

29 stycznia 1945 roku Czaniec został wyzwolony przez oddziały 38. Armii Czerwonej (IV Front Ukraiński).

Założono klub piłkarski LKS Czaniec.

Wieś należała i była siedzibą władz gromady Kobiernice.

Wieś należała i była siedzibą władz gromady Czaniec.

W rejonie wsi wybudowano zaporę wodną, tworząc Zbiornik Czaniecki.

Miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Rozpoczęto remont i modernizację szkoły podstawowej (SP nr 1 im. H. Sienkiewicza) — prace trwały trzy lata (1981–1984); wyremontowany i rozbudowany budynek oddano do użytku 1 września 1984 roku.

Trzy dwupiętrowe bloki, stanowiące dawny hotel robotniczy dla budowniczych zapory Tresna i elektrowni Porąbka-Żar, zostały przystosowane na Państwowy Dom Pomocy Społecznej.

Na szczycie Palenicy postawiono krzyż jubileuszowy z napisem: *Odródźcie się pod względem narodowym i religijnym, a da wam Bóg przyszłość szczęśliwą*.

Dobudowano halę gimnastyczną do szkoły podstawowej.