Jaworze wzmiankowane było w dokumentach po raz pierwszy ok. 1305 r. w Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego) jako "item in Javorse" — miejscowość w granicach ówczesnego Księstwa Cieszyńskiego. Według lokalnej tradycji (nie dokumentu) nazwa pochodzi od jaworu i miała zostać nadana przez Wiolę, córkę księcia cieszyńskiego Mieszka.
Pierwsza wzmianka o Jaworzu pochodzi z ok. 1305 roku i figuruje w Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis — łacińskiej księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego (bp. Henryk z Wierzbna), gdzie wieś odnotowano jako "Javorse". Nie jest to wykaz wsi książęcych księstwa cieszyńskiego, lecz kościelny rejestr wsi zobowiązanych do płacenia dziesięcin diecezji wrocławskiej.
Majątek barona Filipa Ludwika Saint-Genois d'Anneaucourt w Jaworzu składał się m.in. z 7 szynków i 10 karczem (według inwentarza z 1822 roku). Tytuł hrabiowski rodzina uzyskała dopiero w 1827 r.; Maurycy Jan Nepomucen, późniejszy twórca uzdrowiska, urodził się w 1816 r. i w 1822 był dzieckiem.
Na terenie Jaworza odkryto źródła wody bogate w sole jodo-bromowe, co przyczyniło się do rozwoju miejscowości jako uzdrowiska. Właściciele Jaworza, hrabiowie Saint-Genois d’Anneaucourt, sprowadzili na wzgórze Goruszka sosny czarne.
Urodził się w Jaworzu Średnim Erwin Pasterny, który później podarował część swojej kolekcji okazów przyrody mórz południowych szkole w Jaworzu. Władysław Szajnocha zmarł w Jaworzu.
Jaworze słynęło jako miejscowość uzdrowiskowa. Melchior Wańkowicz uwiecznił reguły obowiązujące kuracjuszy w zakładzie dr Czopa w Jaworzu w powieści „Ziele na kraterze”. Janusz Jędrzejewicz miał swoją willę w Jaworzu.
Zofia Kossak-Szczucka zmarła 9 kwietnia 1968 w szpitalu w Bielsku-Białej, jednak przez całe życie była związana z Górkami Wielkimi (gmina Brenna, powiat cieszyński), gdzie znajdował się dwór rodzinny Kossaków — tam wróciła z emigracji w 1957 r. i tam jest pochowana na cmentarzu parafialnym.
W 1973 roku, w wyniku reformy administracyjnej likwidującej gromady, Jaworze utraciło samodzielność administracyjną i zostało włączone do gminy Jasienica. Stan ten trwał do 1 kwietnia 1991 roku, kiedy gminę Jaworze reaktywowano.
Na terenie Gminy Jaworze przeprowadzono badania gleb na zawartość metali ciężkich przez Okręgową Stację Chemiczno-Rolniczą w Gliwicach, które wykazały, że większość gleb należy do I stopnia zanieczyszczenia.
Według danych Spisu rolnego, ludność pracująca w gospodarstwach rolnych w Gminie Jaworze liczyła 2162 osób, z czego 570 osób utrzymywało się tylko z pracy w gospodarstwie.
Jaworze nawiązało w 2003 roku dwa odrębne partnerstwa zagraniczne: ze Stowarzyszeniem Gmin Dorzecza Stonawki z Czech (14 marca 2003) oraz z pięcioma gminami słowackimi — Terchová, Strečno, Stráňavy, Belá i Zázrivá (26 sierpnia 2003).
W Jaworzu powstała Fontanna Trzech Sióstr, z której wypływa zabłocka solanka termalna. W miejscu lokalizacji dawnej huty szkła w Nałężu wybudowano stałą ekspozycję składającą się z makiety pieca oraz szczegółowym opisem procesu produkcji.
Gmina Jaworze zrealizowała szereg projektów w ramach funduszy europejskich 2014-2020, w tym: rewitalizację budynku przy ul. Zdrojowej 30 (adaptację dawnej Willi Moritza na Centrum Usług Społecznościowych — miejsce integracji międzypokoleniowej), doposażenie Ośrodka Edukacji Ekologicznej, wsparcie dla uczniów z Ukrainy oraz usługi społeczne w odpowiedzi na kryzys uchodźczy. Projekt przy Zdrojowej 30 był finansowany z RPO Woj. Śląskiego 2014-2020 (Oś X, Działanie 10.3.2 RIT), wartość całkowita 3,5 mln zł.
Zbiory Muzeum Fauny i Flory Morskiej i Śródlądowej przeniesiono do nowo wybudowanego budynku. Wybudowano tężnię solankową o drewnianej konstrukcji w kształcie rotundy.
Projekt rewitalizacji budynku przy ul. Zdrojowej 30 w Jaworzu został wykazany w „Lokalnym Programie Rewitalizacji Gminy Jaworze” jako projekt podstawowy.
Gmina Jaworze realizuje projekty w ramach funduszy europejskich, w tym: rozwój infrastruktury kulturalnej i turystycznej, rozbudowę odnawialnych źródeł energii, poprawę efektywności energetycznej budynku "Pod Goruszką", budowę Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów oraz wyposażenie szkół w urządzenia ICT.
Gmina Jaworze realizowała projekty wsparcia dla uchodźców z Ukrainy, w tym: „Usługi społeczne na rzecz ograniczenia skutków kryzysu wywołanego konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy” oraz „Wsparcie dla uczniów z Ukrainy – Gmina Jaworze”.
Rozpoczęło się oficjalne działanie Klubu Seniora w ramach projektu pn. „Centrum Usług Społecznościowych w Jaworzu – utworzenie Klubu Seniora”. Siedziba Klubu Seniora znajduje się w odnowionym budynku przy ul. Zdrojowej 30 w Jaworzu.
Gmina Jaworze prowadzi działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego, w tym wymianę nieefektywnych źródeł ciepła, montaż czujników monitorujących czystość powietrza oraz instalację systemów fotowoltaicznych w budynkach użyteczności publicznej. Największą w historii Jaworza inwestycją proekologiczną była budowa kanalizacji sanitarnej.
Każdy fakt prowadzi do źródła — możesz zweryfikować.
Legendy i podania
Pochodzenie nazwy Jaworze (Jaworze) Nazwa miejscowości Jaworze pochodzi od słowa „jawor” i według legendy została nadana przez córkę księcia cieszyńskiego – Wiolę, która zachwyciła się rosnącymi tu okazałymi jaworami.
Legenda o Trzech Siostrach (Jaworze) W Jaworzu żyły trzy siostry, zrodzone z zacnych panów gór i lasów beskidzkich, których tajemnicze twarze upamiętnia Fontanna Trzech Sióstr.
Magiczna siła Jaworza (Jaworze) Jaworze, opisane przez Wincentego Pola jako urocza dolina otoczona lasami, miało magiczną moc przyciągania artystów i inspirowania ich twórczości.