Kościół Rzymskokatolicki Pw. Podwyższenia Krzyża Świętego

Na zboczu wzgórza, tuż poniżej przełęczy Kubalonka, stoi drewniany kościół Podwyższenia Krzyża Świętego — jeden z najcenniejszych zabytków Beskidu Śląskiego. Choć dziś kojarzy się głównie z Istebną, jego historia sięga XVIII wieku i dalekich Przyszowic na Górnym Śląsku. To miejsce, gdzie tradycja spotyka się z beskidzkim krajobrazem, a każdy element wnętrza opowiada własną, barwną historię.

Historia i przenosiny

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego powstał w 1779 roku w Przyszowicach koło Gliwic, gdzie służył jako kościół cmentarny. Dopiero w latach 1957–1958 został rozebrany i przeniesiony na Kubalonkę, gdzie przez dekadę pełnił funkcję muzeum górnośląskiej sztuki sakralnej. Parafię erygowano tu w 1983 roku, a od tego czasu świątynia jest sercem lokalnej wspólnoty. Drewniana konstrukcja zrębowa, z charakterystycznym dwuspadowym dachem i barokową sygnaturką, to jeden z najstarszych i najcenniejszych obiektów drewnianych w regionie.

Architektura i wnętrze

Kościół zachwyca nie tylko swoją historią, ale i wyjątkowym wystrojem. Wnętrze zdobi barokowy ołtarz główny z XVIII-wiecznym obrazem Ukrzyżowania, a także ambona z 1697 roku, ozdobiona płaskorzeźbami czterech Ewangelistów i figurą Chrystusa. Warto zwrócić uwagę na XVIII-wieczne ławki oraz ludowe rzeźby, które tworzą niepowtarzalny klimat tego miejsca. Prezbiterium zwrócone jest w kierunku północnym, co czyni świątynię nieorientowaną — rzadkość wśród drewnianych kościołów.

Położenie i szlaki

Kościół stoi na zboczu wzgórza, nad drogą łączącą Istebną z Wisłą, tuż poniżej przełęczy Kubalonka. Prowadzą do niego strome schody, a sama lokalizacja sprawia, że jest doskonałym punktem wypadowym na beskidzkie szlaki. Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej Województwa Śląskiego, co podkreśla jego znaczenie dla dziedzictwa regionu. W okolicy warto też zajrzeć do kaplicy św. Jadwigi Śląskiej na Zadnim Groniu, by poczuć jeszcze więcej beskidzkiego ducha.