Zabłocie, wpisane w dzieje regionu już w XV wieku, pojawia się w kronikach Jana Długosza jako *Zablocze* – jedna z dwunastu najstarszych wsi na obrzeżach Żywca.
Zabłocie stało się miejscem osiedlania innowierców, ponieważ od 1629 roku nakazem królowej Konstancji Habsburg Żydzi nie mogli osiedlać się w Żywcu, co spowodowało rozwój społeczności żydowskiej w Zabłociu.