Buczkowice powstały w drugiej połowie XVI wieku lub u jego schyłku i należały do dominium łodygowickiego, będąc jego trzecią wsią pod względem wielkości i liczby ludności.
Mikołaj Komorowski, właściciel Żywiecczyzny, sprzedaje „dominium łodygowickie” swemu dworzaninowi Krzysztofowi Rorowskiemu, a Godziszka liczyła wtedy 102 mieszkańców.
Godziszka Nowa, Godziszka Stara i Godziszka Wilkowicka miały razem obszar 315 hektarów zamieszkałych przez łącznie 1017 osób, z czego wszyscy byli polskojęzyczni, a 999 (98,2%) było katolikami, a 18 (1,8%) wyznawcami judaizmu.
Według austriackiego spisu ludności w 292 budynkach w Buczkowicach mieszkało 2158 osób, z czego 2090 (96,8%) było katolikami, 55 (2,5%) wyznawcami żydami, a 13 (0,6%) innego wyznania.
6 sierpnia 1944 r. dom, w którym przebywał dowódca oddziału Armii Ludowej Józef Habdas ps. „Kwaśny”, został otoczony przez ok. 50 gestapowców. W nierównej walce partyzant poległ.
Każdy fakt prowadzi do źródła — możesz zweryfikować.
Legendy i podania
Pochodzenie nazwy Buczkowice i rola rzeki Żylicy (Buczkowice) Nazwa wsi Buczkowice wywodzi się od buczków – dawnych drzew bukowych, które niegdyś porastały ten teren gęstym lasem. Ważną rolę w powstaniu osady odegrała także rzeka Żylica, zwana dawniej Żylczą lub Żylcą.
Pojednanie braci (Godziszka) Nazwa wsi Godziszka wywodzi się z legendy o dwóch zwaśnionych braciach, którzy pojednali się na jej terenie. To wydarzenie miało symbolizować trzy serca w herbie wsi, upamiętniające ich zgody.
Głóg i grodzenie ziem (Godziszka) Według innej legendy, nazwa Godziszka może pochodzić od gęstych krzewów głogu porastających niegdyś te ziemie lub od grodzenia pól przez osadzonych tu chłopów.